Mieczysław Piotrowski (aktor)

Życiorys

Mieczysław Piotrowski, urodzony jako syn Antoniego oraz Marii z domu Kreżel, swoje młodzieńcze lata spędził w rodzinnym mieście, gdzie ukończył gimnazjum. Następnie zdecydował się na wyjazd do Warszawy, gdzie w 1936 roku przystąpił do eksternistycznego egzaminu aktorskiego w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej.

Początkowo związał się z Teatrem Miejskim w Grodnie, na którego scenie występował oraz brał udział w przedstawieniach objazdowych. W trakcie II wojny światowej Piotrowski angażował się w działalność w podziemiu i był żołnierzem Armii Krajowej, co na pewno wpłynęło na jego późniejsze życie zawodowe.

Po wojnie niezwłocznie powrócił do Białegostoku, gdzie w sezonie 1945/1946 kontynuował karierę w Teatrze Miejskim. W kolejnych latach, przez dwa następne sezony, związał się z Miejskimi Teatrami Dramatycznymi w Warszawie. Rok 1948 przyniósł mu powrót do Białegostoku, po którym od 1949 do 1953 roku występował w Teatrze Powszechnym w Łodzi.

W maju 1953 roku Piotrowski przeniósł się do Teatru Domu Wojska Polskiego w Warszawie, gdzie występował przez kolejny rok. Od 1954 do 1962 roku grał w Teatrze Ludowym, mając okazję uczestniczyć w wielu znaczących produkcjach teatralnych.

Kolejnym etapem jego kariery artystycznej był Teatr Lubuski im Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze, do którego przeniósł się w 1964 roku. Po dwóch latach związał się z Teatrem Zagłębia w Sosnowcu, gdzie grał aż do 1972 roku.

Mieczysław Piotrowski zmarł i został pochowany na cmentarzu Bródnowskim, w kwaterze 12P-5-31, pozostawiając po sobie niezatarte ślady w polskim teatrze.

Przypisy