Kościół Niepokalanego Serca Maryi i Matki Bożej Ostrobramskiej w Białymstoku

Historia

Historia kościoła Niepokalanego Serca Maryi i Matki Bożej Ostrobramskiej w Białymstoku sięga znacznie dalej niż jego obecny budynek. W miejscu, gdzie stoi dzisiejsza świątynia, wcześniej znajdowała się drewniana cerkiew pounicka pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny i proroka Eliasza, która została zbudowana w 1727 roku z fundacji rodu Radziwiłłów. Ta jedna z pierwszych świątyń katolickich obrządku wschodniego, zwana unitami, funkcjonowała do roku 1842, po czym została przekazana prawosławnym. W 1919 roku cerkiew przeszła w ręce Kościoła rzymskokatolickiego, a jej wezwanie zmieniono na Matki Bożej Ostrobramskiej. Niestety, niemal trzystuletnia budowla, po długim okresie użytkowania, została rozebrana w latach 50. XX wieku.

W odpowiedzi na potrzebę nowej świątyni, w 1947 roku ksiądz proboszcz Antoni Lewosz podjął starania o jej budowę w Dojlidach. W tym celu powstał projekt stworzony przez białostockiego architekta Stanisława Bukowskiego, a sama budowa trwała od 1949 do 1955 roku. W dniu 28 sierpnia 1955 roku nowa świątynia została uroczyście konsekrowana przez biskupa Władysława Suszyńskiego.

W latach 90. XX wieku, dzięki staraniom innego proboszcza, Stanisława Zdziecha, kościół przeszedł remont, a także zmieniła się jego aranżacja wnętrza. To właśnie w tej świątyni odprawiał Msze święte za Ojczyznę ksiądzStanisław Suchowolec, będący wikariuszem parafii, który zginął tragicznie w 1989 roku, prawdopodobnie z rąk Służby Bezpieczeństwa.

Architektura

Obiekt ten to kościół o unikalnej strukturze, składający się z dwóch naw, które przykuwają uwagę swoim silnie zgeometryzowanym kształtem. Wyróżnia się on także oryginalną dekoracją, która doskonale wpisuje się w stylistykę modernizmu z okresu dwudziestolecia międzywojennego.

Ze względu na swoją architekturę, kościół ten stanowi jedną z najbardziej interesujących budowli, które powstały w tym czasie na terenie Polski.

Przypisy