Salomon Weinzieher

Życiorys

Salomon Weinzieher przyszedł na świat 19 kwietnia 1869 roku w Białymstoku. Pochodził z rodziny Hersza i Miny Flachów. Miał brata, Gustawa Weinziehera, który odnosił sukcesy w biznesie. Po ukończeniu gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim, rozpoczął studia na wydziale medycznym Uniwersytetu Warszawskiego, jednak z powodu zaangażowania w działalność polityczną został wydalony. Ostatecznie dyplom lekarski uzyskał w 1897 roku na uniwersytecie w Kijowie.

Po ukończeniu nauki osiedlił się w Będzinie, gdzie objął stanowisko dyrektora lokalnego szpitala oraz działał jako radny miejski. W okresie 1907–1913 pełnił funkcję sekretarza Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego. Jego aktywność obejmowała także prezydenturę w Zarządzie Gminy Żydowskiej w Będzinie. Od 1909 roku angażował się w działalność dobroczynną, stając na czele Towarzystwa Dobroczynności Wyznania Mojżeszowego w Będzinie.

W latach 1919–1927 oraz 1938–1939 sprawował mandat poselski jako poseł niezrzeszony. Z kolei od 1925 roku pełnił funkcję przewodniczącego rady miejskiej Będzina, co podkreśla jego aktywne uczestnictwo w lokalnej polityce.

Niestety, jego los zmienił się w czasie II wojny światowej – został uwięziony w będzińskim getcie, a w 1943 roku deportowany do Auschwitz. W jego życiu prywatnym, od 28 marca 1897 roku, był mężem Anny z Federów. Miał dwóch synów: Jana Jakuba Weinziehera, który urodził się w 1908 roku i był chirurgiem w Szpitalu Żydowskim w Sosnowcu przy ulicy Konrada; tragicznie zmarł w Katyniu, oraz Michała Weinziehera, który był prawnikiem i na początku II wojny światowej poślubił poetkę Zuzannę Ginczankę Michał Weinzieher.

Przypisy